द्वेषप्रेम नव्हे तर , खरं देशप्रेम आपल्याला हवं आहे .....

          काही दिवसांपूर्वी गोष्ट भारत सरकारने चिनी मोबाईल ॲपवर बंदी घातली . कारण होते की , चीन आपल्यावर करीत असलेल्या लष्करी कारवाया . या गोष्टीच्या आधी चीन आणि आपल्या भारत देशातील जवानांमध्ये काही चकमकी झाल्या आणि त्यात त्यांचे आणि आपलेही काही जवान शहीद झाले आणि त्यावेळेला ह्या देशातील अनेक लोकांचे द्वेषप्रेम हे जागृत झाले , हो द्वेषप्रेमचं , आणि बहुसंख्य लोकांनी ह्या बाबीला देशप्रेमाचे नाव दिले आणि आता सर्वांनी देशासाठी लढायला हवं अश्या बाबी सगळीकडे पसरवल्या पण हे खरंच राष्ट्रप्रेम आहे का? कारण खरे राष्ट्रप्रेम , खरी राष्ट्रभक्ती , देशप्रेम काय असते , हे आज बहुतेक लोकांना माहितीचं नाहीये आणि त्याची बहुसंख्य लोकांना जाणीवही नाही , 

 " फक्त गंगेत हात धुऊन घ्यायचे आणि नंतर परत ये रे माझ्या मागल्या सारखी परिस्थिती पुन्हा उत्पन्न करायची " अशीचं स्तिथी आज भारतातील अनेक लोकांची झालेली आहे . सद्यस्थितीला भारतातील लोकांमध्ये देशप्रेम नसून द्वेषप्रेमचं मोठ्या प्रमाणात बळकावत चाललेले आहे . जे की , आपल्या देशाला राष्ट्रीय उत्कर्षाकडे घेऊन न जाता राष्ट्रीय मूल्यांच्या ढासळनीकडे मात्र नक्कीचं घेऊन जात आहे . कारण आज आपल्या लोकांमध्ये चिनबद्दल द्वेष आहे म्हणून आज आपण त्यांना विरोध करत आहोत , पण उद्या जेव्हा ही आणीबाणीची , रोशाची परिस्थिती नाहीसी होईल , त्याचबरोबर आपल्या देशातील लोकांमध्ये असणारी देशाप्रतीची दिखाऊ राष्ट्रभक्ती देखील हळूहळू कमी होईल आणि कालांतराने पूर्ण संपुष्टात देखील येईल . 

 कारण द्वेषप्रेम हे मावळणाऱ्या सूर्याप्रमाणे असते जसा सूर्य मावळताना त्याचा प्रकाश हळू हळू कमी होत जातो तसेच देशातील लोकांमध्ये असणारी इतर राष्ट्रांच्याप्रतीची द्वेषाची , रोषाची रोषाची भावना नष्ट होत गेली की , लोकांमध्ये असणारे दिखाऊ देशप्रेमही हळू हळू कमी होत जाते . " तर याच्या उलट खरं देशप्रेम , खरी राष्ट्रभक्ती असते जी की , उगवत्या सूर्याप्रमाणे वाढतं जाणारी असते वाढत जाते आणि ती आंतरनिर्मित असते " . 

          आज आपण ज्याप्रमाणे बोलतोय की , चिनी मालावर बहिष्कार टाका कारण हा आपल्या देशाचा , देशप्रेमाचा विषय आहे . पण त्याचंवेळेला आपण ज्या राष्ट्राचा द्वेष आहे त्या राष्ट्राचे सोडून इतर देशांचे सामान , साहित्य , वस्तू हमखास वापरतो तेव्हा आपले आपल्या देशावरील प्रेम कुठे जाते , सांगा? अरे हे तर सोडाचं , 

ज्यांनी आपल्यावर दीडशे वर्षे राज्य केले त्यांच्या देशाचा माल देखील आपण मोठ्या आनंदाने वापरतो , का? कारण आपल्यात खरं देशप्रेम उरलेलेचं नाहीये , आपल्यात फक्त भरलेला आहे लोभीपणा , स्वार्थीपणा . जर खरंच आपल्यात देशप्रेम असले असते ना! तर आपण कोणतीही विदेशी वाईट गोष्ट ही स्वीकारली नसती ती वस्तू असो वा! संस्कृती असो अथवा कोणतीही विदेशी भाषा , कोणतीचं नाही . 

          आपण ह्या भारत देशाच्या विकासासाठी , संपूर्ण स्वदेशी पद्धतीचा अवलंब करून ह्या भारत देशाची प्रगती करायला सुरुवात केली असती , पण नाही . आज अनेक मोठ्या क्षेत्रातील कंपन्या ह्या विदेशी आहेत . आज ज्या माध्यमातून मी तुमच्यापर्यंत हा लेख पोहोचवत आहे ते माध्यमही विदेशीचं आहे , का? आज आपल्या देशातील तरुण या सर्व गोष्टी स्वदेशी बनवण्याचा विचार करत नाही , तो फक्त चित्रविचित्र , क्षणिक आनंद देणाऱ्या गोष्टींचा उपभोग घेण्याच्या मागे लागलेला आहे , का? कारण आज त्याच्या मनामध्ये कोठेही देशाबद्दल , स्वतःच्या संस्कृतीबद्दल , स्वतःच्या भाषेबद्दल कुठलाही आभिमान आणि खरं प्रेम उरलेले नाहीये . 

" ज्याप्रमाणे शेतामध्ये पाटातील पाण्याला बारं देताना ओल्या मातीत थोडी कोरडी माती ही मिसळवली तर ते बारं त्या पाण्याला योग्यरित्या अडऊ शकते , तसेच आज आपल्या देशातील काही थोडे लोकं जे की प्रामाणिक आहेत त्या लोकांमुळेच आज आपला देश थोडा का होईना आपल्या पायावर टिकून आहे . पण हळू हळू आज या लोकांची संख्या देखील हळूहळू ढासळत चालली आहे त्यामुळे अजुन किती दिवस हा देश स्वतःच्या पायावर टिकून राहील हा विचार करण्यासारखा प्रश्न आहे  " . जर आपल्याला आपला देश पूर्णतः विदेशी कुबड्यांवर आधारित करायचा नसेल ना! तर आता तरी आपण सर्व विदेशी वाईट मालाचा संपूर्ण बहिष्कार करून , योग्य अश्या पूर्ण स्वदेशी पद्धतींच्या विकासासाठी एकत्र यायला हवं आणि एकमेकांच्या सहकार्याने ह्या सहकारी स्वदेशी विकास कार्यक्रमाला हातभार लावायला हवा , तेव्हाचं आपला देश स्वयंपूर्ण आणि स्वावलंबी बनेल ... 

..... वंदे मातरम ..... जय हिंद ..... जय भारत .....